Dreadlock

Vandaag heb ik iets gedaan wat ik altijd al wou hebben/doen en wat er op mijn bucketlist stond. Ik heb één dreadlock nou. Een vriendin van mij Lynn (met alleen maar dreads), heeft het vandaag in mijn haar gezet. En ik ben er zeer blij mee en trost. (:

Feest!

FEEST feest, FeEst FEEEEEEEEEEEST.
(foto's volgen!)

Gigant

''Prima Linea.''  - Ik raad het jullie aan.

:)

Twijfelende liefde, poëzie deel I

Ik zit al namelijk zes jaar in de schoolkrant en heb schriften vol gedichten en nou wil ik ze publiceren via mijn blog om jullie mening/kritiek en degelijke dingen  te horen. Al deze gedichten stonden in de schoolkrant. Na een tijdje heb je zeeën vol woorden bijelkaar gespaard. Genoeg voor negen oceanen, om ze bij te vullen. Bij voorbaat dank.


Vol aarzeling,
met tegenzin
raak ik jou aan
rustig en voelend
mijn vingertoppen op jouw handen
jouw nek,
raak ik jou aan
vol aarzeling,
met het gevoel dat
je mijn hand weg wilt slaan
met tegenzin, denkend dat je

niet van me houdt,

maar toch voel ik je
rustig en proevend
naar twijfelende liefde.

Leuk!

Toen ik weer eens aan het googlen was uit verveling en omdat ik verlangde naar iets nieuws, wat ik dan weer moest ontdekken kwam ik uit op ''Dimitri Antonissen''. Hij is een schrijver die enkel schrapt. In een krant waar onverwacht poëzie in schuilt.
En nou ben ik zelf van plan om ook zulke gedichten te maken, althans poging tot. Ben benieuwd. Moeite waard om er even op te willen klikken

E to the P

Mijn lieve vriendinnetje, mijn zielsmaat is vandaag jarig. Ze is zeventien geworden en verdient daarom een extra kusje (en dat wou ik dus zo delen) Ik was bij haar, lekker gezellig met haar oma, paps, zussie, tante, oom, neefje.

Nog vele jaren, samen mijn zielsmaat!

-Kus
Was weer te gekke dag!

Soms

Soms word ik zo moe, vanalles en van iedereen. Soms word ik zo moe van het weer en soms word ik er blij van. Soms ben ik het zat en kan het niet meer aan, al is dat 'groot' gezegt. Soms ben ik zo blij, dat ik niet eens op deze wereld pas. Soms ben ik zo verliefd, voel en zie niets meer. Soms ben ik zo verdrietig, waardoor ik nog kleiner word. Soms vind het moeilijk alles te weergeven in letters, in woorden, in zinnen. Soms vind ik het moeilijk het passend woord er voor te vinden. Soms, juist niet. Dan heeft alles en iedereen een woord. Elk gevoel, elk ongevoeld gevoel, elk merkwaardige gevoel. Ieder blik, iedere huivering en aanraking.  De kippenvel op mijn benen. Alles. Soms is het gewoon zo onvoorspelbaar. Soms is het soms, zo soms. Soms ben ik de weg kwijt, verdwaald. Soms, kan ik blind de weg terugvinden of juist volgen. Soms kom ik verder en soms blijf ik op dezelfde plek staan. Soms heb ik het gevoel alsof ik een stap achteruit ga en dat mag absoluut niet. Soms, lijkt dat zo, maar ik wil er niet vanuit gaan. Nee, ik ga er niet van uit. Soms typen mijn vingers van alles en verlangen ze naar alles. Soms, voel ik van alles tegelijkertijd en zit ik vol van alle emoties. Soms, zweef ik. Soms, tja. Soms is dit zo. En soms is het zo.

Althans het is altijd Soms.

En soms spring ik een gat in de lucht.